Τρίτη, 24 Ιουλίου 2007

μέρος βήτον

κι άλλα κομμάτια σπαρμένα
δύο στο πρώτο της αθήνας, με τις δύο γιαγάδες, εκείνη των αναμνήσεων και εκείνη που με υιοθέτησε
στον κόκκινο μύλο ο πιανίστας που φεύγοντας κάλεσε και τον κολλητό του
στο γ'
με εκείνον που έζησε με ένα όνομα και θάφτηκε με άλλο
εκεί χώθηκε το κομμάτι που ήξερε
αυτό που να ζει
ήξερε
πώς
τι
οι λέξεις
οι πράξεις
ήξερε
τώρα μνήμη σφαγείο

5 σχόλια:

zefyros είπε...

Ατέλειωτες ώρες.
έρωτες με λάμψη,
πόρτες από ασήμι,
όνειρα με φως.

Κανένα νόημα,
μόνο μάτια,
μόνο καρδιά,
χωρίς χρόνο.

Μυστήριες κατακόμβες,
λαβύρινθος χρωμάτων,
παλέτα από ανάσα,
πνοή, χροιά, φωνή.

Σε ψίθυρους ακούω,
ένα τραγούδι στην Αυγή,
και στην Σελήνη λέω,
ένα δίστιχο στ’ αυτί:

«Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ…»


Καλως ήρθες στο διαδικτυακό μας κόσμο, κι ας άργησες...προκλητή.
Στέφανος.

savra είπε...

στέφανε καλώςτον σαν τη πνοή του ζεφύρου να γεννήσει η καλή σου εύχομαι
το φεγγαράκι το έλεγε η γιαγιά μου, αυτή των αναμνήσεων, και πάντα τη θυμάμαι όταν το βρίσκω μπροστά μου
καλό κουράγιο στη μεγάη νύχτα!

Στεφανος Σολμαν είπε...

ευχαριστουμε, αν και εχουμε πολυ μελλον ακόμα. Μιας και ηρθα είπα να γραφτω...http://zefyros007.blogspot.com/under construction...

david santos είπε...

That this weekend either of peace and happiness for all the people of Greece. It does not have plus a fire

F είπε...

Το έκανε το θαύμα του ο Cummings! Τι νόμιζες;
Φιλιά!