Σάββατο, 2 Ιουνίου 2007

Κοκ

Στο πάρκινγκ του Μετρό στην Κατεχάκη σήμερα κατά τις οκτώ, βραδάκι. Είμαι με τους γιους μου στο αυτοκίνητο και πηγαίνω αργά ψάχνοντας για θέση. Η γραμμή του «πήγαινε

» μοιάζει γεμάτη. Να σημειώσω ότι δεν είμαι δίμετρη, 1,68

γράφει η ταυτότητα και το αμάξι είναι μάλλον χαμηλό. Δεν βλέπω πάνω από τα αυτοκίνητα. Μπαίνει άλλο αυτοκίνητο στο πάρκιγκ, πίσω μου, και την ώρα που με πλησιάζει, κορνάρει. Σκέφτομαι ότι μάλλον δεν θέλει να παρκάρει, ή άλλαξε γνώμη, κάνω δεξιά και περνά φουριόζος.

Παίρνω τη στροφή, και τον βλέπω να ετοιμάζεται να παρκάρει στην πρώτη άδεια θέση. Τον πλησιάζω, κορνάρω, συνεχίζει. Βγάζω το κεφάλι μου από το παράθυρο και λέω, θυμωμένη αλλά όχι έξαλλη να πάει κάπου να μάθει τρόπους. Ανοίγει την πόρτα και κατεβαίνει. Πουκάμισο, ζώνη δερμάτινη, παντελόνι με τσάκιση. Δεν είναι τσόγλανος, δεν έχει όψη τσαμπουκαλή. Ψιλοφλώρος, ψιλογιάπης. Τι θέλετε, μου λέει. Του λέω κορνάρατε για να με περάσετε να πάρετε τη θέση, δεν έχετε τρόπους. Μου λέει: αφού παρενοχλούσατε, δεν είχε εκεί θέσεις και πηγαίνατε αργά.

Παρενοχλούσα;;;;

Επειδή πήγαινα πιο αργά από όσο ήθελε εκείνος να πάει.

Αν βρεθεί καμια γρια μπροστά του σε στενό πεζοδρόμιο τι θα της κάνει της παρενοχλητικής;

πιο πολύ φοβάμαι μήπως περάσει βιαστικά από το χωριό μας και βρεθεί στο δρόμο του κανένα παρενοχλητικό πλάσμα, τετράποδο η δίποδο.

4 σχόλια:

Antoin... είπε...

Η γυφτιά δεν έχει πρόσωπο, ουσία έχει.
Τον είδες εκείνον το μπούλη
που έφαγε τα 11 εκατομύρια ή 13 ποσα είναι, με τις μίζες από τα ομόλογα?
Η φάτσα του μοιάζει με το μαλάκα που τις τρώει απ' τη γυναίκα του.
Ένα ολόκληρο νοσοκομείο έβαλε στην τσέπη η καραπουστάρα.

savra είπε...

θυμασαι τον παπαθεμελή;
να φάτσα που τρώει ξύλο από την κυρία του
καλώς τον και εδώ.

o kairos είπε...

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΧΕΣΕς ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ

savra είπε...

καιρέ μου:
γιατί έμεινα άναυδη, γιατί ήταν τα αγόρια μου στο αμάξι και μαραζώνουν άμα τσακώνομαι (ακούσανε όμως γιατί αυτός ήταν μαλάκας, μετά, ψύχραιμα)
γιατί γέλασα με το "παρενοχλούσατε"
γιατί κάνω 100- 150 χλμ ημερησίως και πολύ γρήγορα κατάλαβα ότι αν θύμωνα με τον κάθε επικίνδυνο ανάγωγο θα είχα μαζέψει δυο τρία εγκεφαλικά. και καλύτερα να κρατώ την ψυχραιμία μου γιατί κρατώ τιμόνι.
γιατι μια φορά μουτζώνοντας τον αρχηγό του κράτους, τον οποίο συναντώ συχνά να περνά με ιλιγγιώδη ταχύτητα και να μας κλείνει στις στροφές κόντεψα να βγω από το δρόμο, δύο φορές, τη δεύτερη από τα γέλια με τη βλακεία μου.